ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਤਾਣਾ-ਬਾਣਾ: ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਜਨਸੰਖਿਆ ਦੇ ਬਦਲਦੇ ਰੂਪ
Live Punjabi Tv / National
ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਇਤਿਹਾਸ, ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਜਨਸੰਖਿਆ
ਪੰਜਾਬ, ਹਰਿਆਣਾ, ਹਿਮਾਚਲ ਅਤੇ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਯਾਤਰਾ
ਪੰਜਾਬ, ਹਰਿਆਣਾ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਖੇਤਰ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ, ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦਾ ਆਪਸੀ ਮਿਲਾਪ ਹੁੰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਚਾਰੇ ਰਾਜ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦਾ ਅਨੋਖਾ ਸੰਗਮ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ, ਸਿੱਖ ਧਰਮ, ਇਸਲਾਮ, ਬੁੱਧ ਧਰਮ, ਜੈਨ ਧਰਮ ਅਤੇ ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਹਨ। ਇਹ ਖੇਤਰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਪਾਰਕ ਮਾਰਗਾਂ ਅਤੇ ਫੌਜੀ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਇੱਥੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਤਰਾਈ, ਸਿੰਧੂ ਘਾਟੀ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਖੇਤਰ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪੁਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ, ਫ਼ਾਰਸ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਉਪਮਹਾਂਦੀਪ ਦੀਆਂ ਸਭਿਅਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।
2011 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਬਣਤਰ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੀ ਹੈ।
|
ਰਾਜ
|
ਹਿੰਦੂ (%)
|
ਮੁਸਲਮਾਨ (%)
|
ਈਸਾਈ (%)
|
ਸਿੱਖ (%)
|
ਬੁੱਧ/ਹੋਰ (%)
|
|
ਪੰਜਾਬ
|
38.49
|
1.93
|
1.26
|
57.69
|
0.63
|
|
ਹਰਿਆਣਾ
|
87.46
|
7.03
|
0.20
|
4.91
|
0.40
|
|
ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼
|
95.17
|
2.18
|
0.18
|
1.16
|
1.31
|
|
ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ
|
28.44
|
68.31
|
0.28
|
1.87
|
1.10
|
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਤਨ ਧਾਰਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵੇਦਿਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤੀ ਧਾਰਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹਨ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੈਵ, ਵੈਸ਼ਣਵ, ਸ਼ਾਕਤ, ਨਾਥ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। ਜੰਮੂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦਸਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੰਦਰ ਖੰਡਰ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਰਾਜ "ਦੇਵ ਭੂਮੀ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲ ਤੋਂ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਹਰਿਆਣਾ ਵੈਦਿਕ ਕਾਲ ਤੋਂ ਹੀ ਹਿੰਦੂ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਗੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 15ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਦਸ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ। 1699 ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਖਾਲਸਾ ਪੰਥ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨੇ ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਜੰਮੂ ਖੇਤਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਲੋਕ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੋਏ। ਪੰਜਵੇਂ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿੱਖ ਭਾਈ ਮਾਧੋ ਸੋਧੀ ਨੂੰ ਕਸ਼ਮੀਰ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਇਸਲਾਮ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਵਾਇਆ।
ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੱਧਕਾਲ ਤੋਂ ਵਪਾਰ, ਸੂਫ਼ੀ ਸੰਤਾਂ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੰਪਰਕਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਸਲਤਨਤ ਅਤੇ ਮੁਗਲ ਦੌਰ ਰਾਹੀਂ ਵਧਿਆ। ਜੰਮੂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੁਗਲ ਸਮਰਾਟ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਰਜ ਹਨ। ਪੰਦਰਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਪੀਰ ਮੀਠਾ ਨਾਮਕ ਮੁਸਲਿਮ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਨੇ ਜੰਮੂ ਵਿੱਚ ਵਸੇਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਘਾਟੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸੂਫ਼ੀ ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਸ਼ਮੀਰ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ 14ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਸੂਫ਼ੀਵਾਦ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਨਾਲ ਇਸਲਾਮ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਧਰਮ ਬਣ ਗਿਆ।
ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲਗਭਗ 5ਵੀਂ–6ਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਗੌਤਮ ਬੁੱਧ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਮੌਰਿਆ ਸਮਰਾਟ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਸਮੇਂ (ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ) ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਧਰਮ ਇਸ ਖੇਤਰ ਰਾਹੀਂ ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਚੀਨ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ। ਗਾਂਧਾਰ ਕਲਾ ਦੇ ਬੁੱਧ ਮੂਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮੱਠਾਂ ਦੇ ਖੰਡਰ ਤਕਸ਼ਿਲਾ ਵਰਗੇ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸੱਤਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਤੱਕ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦਾ ਪਤਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਯਾਤਰੀ ਹਿਊਨ ਸਾਂਗ ਨੇ 629-644 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਬੁੱਧ ਕੇਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਜਰਜਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਜੈਨ ਧਰਮ ਵੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤੀ ਧਾਰਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਤੀਰਥੰਕਰਾਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹਾਵੀਰ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜੈਨ ਆਬਾਦੀ ਸੰਖਿਆਵਾਰ ਛੋਟੀ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ਹਿਰੀ ਵਪਾਰੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਮੌਜੂਦਗੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਜੈਨ ਧਰਮ ਨੇ ਵਪਾਰ, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਲੋਕ-ਭਲਾਈ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ।
ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਹੈ, ਪਰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਸਕੂਲਾਂ, ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਅਤੇ ਚਰਚਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਧਿਆ। ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 1800 ਈਸਵੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਫੈਲਿਆ। ਇਸ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਬਣਤਰ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜਿਕ ਹਕੀਕਤਾਂ ਨਾਲ ਘੜੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਜਾਤੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੇ ਇਸਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ।
ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 15ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੁਆਰਾ ਇਸੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਸਦਕਾ ਇਸ ਦਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਅੱਜ ਪੰਜਾਬ ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਬਹੁਗਿਣਤੀ (57.69%) ਰਾਜ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ (38.49%) ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਘੱਟਗਿਣਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਖੇਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੋਆਬਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ।
ਵੈਦਿਕ ਕਾਲ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਖੇਤਰ ਹਿੰਦੂ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਗੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ (87.46%) ਮੁੱਖ ਧਰਮ ਹੈ। 1966 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ (ਜਿਵੇਂ ਸਿਰਸਾ ਅਤੇ ਅੰਬਾਲਾ) ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਧਰਮ (4.91%) ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਨੂਹ (ਮੇਵਾਤ) ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ (7.03%) ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹੈ।
ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਵਸਿਆ ਇਹ ਰਾਜ "ਦੇਵ ਭੂਮੀ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ (95% ਤੋਂ ਵੱਧ) ਦੀ ਭਾਰੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲ ਤੋਂ ਹੀ ਇੱਥੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ। ਤਿੱਬਤ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਲਾਹੌਲ-ਸਪੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਨੌਰ ਵਰਗੇ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਮੈਦਾਨੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਅਤੇ ਮੁਸਲਿਮ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵੀ ਵਸਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਿਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਜਨਸੰਖਿਆ ਭੂਗੋਲਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੰਡੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਕਸ਼ਮੀਰ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ 14ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਸੂਫ਼ੀਵਾਦ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਨਾਲ ਇਸਲਾਮ (ਕੁੱਲ ਜਨਸੰਖਿਆ ਦਾ ~68.31%) ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਧਰਮ ਬਣ ਗਿਆ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਜੰਮੂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ (~65%) ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰਾ (~2%) ਵੀ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਲੱਦਾਖ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਸਮੁੱਚੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਖੇਤਰ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੇਂਦਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਸਥਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਭਾਸ਼ਾ, ਪਹਿਰਾਵੇ, ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ, ਮੇਲਿਆਂ, ਤੀਰਥ ਸਥਾਨਾਂ, ਸਥਾਪਤਕਲਾ, ਲੋਕ-ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਡੂੰਘੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿੱਖ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ, ਮਸਜਿਦਾਂ, ਚਰਚਾਂ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਮੱਠਾਂ ਦੇ ਖੰਡਰਾਂ ਤੱਕ ਹਰ ਧਰਮ ਦੀ ਛਾਪ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਮਿਲਾਪ ਨੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪਛਾਣ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਆਪਸੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸਾਂਝੇ ਤਿਉਹਾਰ ਇਸ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਅਹਿਮ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਪੰਜਾਬ, ਹਰਿਆਣਾ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਇਸ ਪੂਰੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ, ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਹ ਚਾਰ ਰਾਜ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦਾ ਜੀਵੰਤ ਉਦਾਹਰਨ ਹਨ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਖੇਤਰ ਵਪਾਰਕ ਮਾਰਗਾਂ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਦਾ ਸੰਗਮ ਰਿਹਾ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਇੱਥੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। 1947 ਦੀ ਵੰਡ ਅਤੇ 1966 ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਪੁਨਰਗਠਨ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਜਨਸੰਖਿਆ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤੱਕ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਜ ਵੀ ਇਹ ਰਾਜ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਅਹਿਮ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਭਾਰਤ ਦੀ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
The religious fabric of north india historical evolution and changing demographic patterns